Australië reis - Darwin en de Outback

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

vorige pagina

---

• Daly Waters naar Tennant Creek

• Dit is de morgen van de tweede dag in dit voor ons buitengewoon mooie land. We worden wakker op de campsite van Daly Waters, het is zes uur in de morgen en nog donker als we opstaan. Zoals overal in de tropen wordt het bij zonsopgang snel licht. Wij hebben in deze vier weken meegemaakt dat binnen 30 minuten nadat de zon onder was de Melkweg al te zien is.

• photo_cameraFoto's Daly Waters - Tennant Creek
  mapRoute Daly Waters - Tennant Creek

• Om kwart over zeven rijden we weg en gaan eerst nog kijken bij het historische vliegveld. De hanger en het hek eromheen zijn gesloten. Op de borden staat WWII Historic Air strip, volgens ons doe je dit vliegveld met deze vermelding te kort. Voor de tweede wereldoorlog was dit vliegveld van zeer groot belang voor de verbinding tussen London en Sydney. Te zien aan de geasfalteerde landingsbaan wordt het vliegveld nog veel gebruikt. Op het terrein net buiten het hek staan vijf campers die hier de nacht hebben doorgebracht.
  We verlaten Daly Waters en vervolgen onze weg naar het zuiden. Even ten zuiden van Daly Waters is de afslag naar de Carpentaria Highway en Borroloola. Hier zijn we in 2005 geweest op onze Savannah Way reis. Dit is ook één van de twee geasfalteerde wegen in de Gulf Country die uitkomen bij de Gulf of Carpentaria. De andere is bij Karumba in Queensland.

• 

  Historic Marker aan de Stuart Highway

• Het landschap ten zuiden van Daly Waters is licht aan het veranderen, de tropische flora verdwijnt en het is harder gaan waaien en wel vanuit het zuidoosten. Dit is de passaatwind, noordelijker was de wind oost tot noordoost en zwak en bracht de warme enigszins vochtige lucht van de Timor Sea boven land.
  We stoppen bij een Historic Marker, er zijn er hier veel van langs de Stuart Highway. Deze Historic Marker herinnert eraan dat op deze plaats twee delen van de noord-zuid telegraaflijn verbonden zijn. De lijn zelf is al lang niet meer in gebruik, het enige wat er nog aan herinnert is een ijzeren paal waar de draden aan vast hebben gezeten. Door de termieten zijn houten palen nooit bruikbaar geweest.
  We vervolgen onze weg en nemen de afslag naar Newcastle Waters Historic Store en stoppen daar voor een kop koffie. Van de store zien we niets maar er is hier wel een gedenkteken voor de veedrijvers. Bij Newcastle Waters is een permanente waterpoel, dit soort poelen waren nodig om het vee op de tocht naar het noorden van water te voorzien.

• 

  Standbeeld Drover in Newcastle Waters

• In de 19de eeuw zijn een lange rij waterputten geslagen en permante waterpoelen in kaart gebracht omdat deze van levensbelang zijn bij het verplaatsen van de kuddes met vee. Tegenwoordige worden deze poelen niet meer gebruikt omdat al het vee per roadtrain wordt vervoerd.
  We wisselen elke een tot anderhalf uur van plaats en hebben nog steeds moeite om wakker te blijven maar merken wel dat het beter gaat. De Jetlag neemt af, normaal hebben we hier nooit zoveel last van. In Elliot, 24 km na Newcastle Waters vullen we de tank met diesel. Dit is de eerste keer na Darwin en was nog niet echt nodig geweest. Bij het rijden door de Outback van Australië zijn twee regels van levensbelang, zorg voor voldoende water en voor voldoende brandstof. Vul de tank als er minder dan 50% nog inzit. Nu zijn er langs de Stuart Highway voldoende benzinepompen toch is het verstandig om op tijd te tanken.

• 

  Old Stuart Highway

• Na Elliot rijden we door Renner Springs met een benzinepomp en rijden rustig verder (85 km per uur op cruise control) want we hebben alle tijd. Het was ons opgevallen dat er nu een maximumsnelheid is in NT, namelijk 110km per uur. Dat is nog een andere veranderingen na 2005. Onderweg zien we de campsite bij Banka Banka en we nemen de afslag naar Churchills Head. Dit is een detour over de oude Stuart Highway. Deze is echt smal, twee roadtrains kunnen elkaar hier niet passeren. De oude weg is best nog in een goede conditie en het lijkt erop dat er onderhoud plaatsvindt. Churchills Head is een rots met een kale top, lijkt best op Churchill zijn hoofd.
  Vlak nadat we terug zijn op de huidige Stuart Highway stoppen we bij het Stuart Memorial voor de lunch. Dit is een gedenkteken dat de meest noordelijke punt symboliseert die John McDouall Stuart in 1860 heeft bereikt op één van zijn eerste ontdekkingsreizen door de Outback. Bij dit memorial raken we in gesprek met vier Australiërs, alle vier komen ze van Tasmanië. Het volgende verbaast ons niets, ze zijn als kind met hun ouders vanuit Nederland naar Australië gekomen.

• 

  John Flynn Memorial, founder van de Flying Doctors

• Ze proberen Nederlands te praten en drie van de vier lukt dit nog aardig maar het gaat ze niet gemakkelijk af. Al snel praten wij in het Nederlands en zij in het Engels en omdat dit toch wat makkelijker is, gaat het gesprek verder geheel in het Engels. Ze zijn met hun trailers op weg naar Darwin en als we vertellen dat dit onze vierde reis in Australië is en wat we al hebben gezien, antwoorden ze verwonderd dat we al meer van het land hebben gezien dan ze zelf. Nadat we gegeten hebben maken we een kleine wandeling op een pad dat een stuk van de oude Stuart Highway te zijn geweest. We zien de oude doorgang van de Stuart Highway door de rivier. Bij regenval zal deze doorgang overstromen.

• ---

  volgende pagina